ویزای سرمایه گذاری

ویزای سرمایه گذاری به دارندگان آن اجازه می دهد از طریق سرمایه گذاری در ایالات متحده آمریکا به این کشور سفر کنند و البته با داشتن برخی از انواع آن درعین حال می توان برای اقامت دائم نیز اقدام نمود.

ویزای سرمایه گذاری به انواع مختلف زیر تقسیم می شود:

E1-E2

ویزاهای سرمایه گذاری و بازرگانی

EB-5

مهاجرت از طریق سرمایه گذاری بدون نیاز به اجازه کار و کارفرما

L1

یک ویزای غیر مهاجرتی است که به دارنده آن اجازه می دهد تا 7 سال در آمریکا اقامت نماید.دارندگان این ویزا با معافیت از نیازمندی های تمدید ویزا قادر به تبدیل آن به مهاجرت یا گرین کارت می باشند.

ویزای دانشجویی

سالیانه افراد بسیاری از اقصی نقاط دنیا به قصد تحصیل در مقاطع مختلف به ایالات متحده امریکا سفر می کنند. از لحاظ تعداد صادر شده در هرسال این ویزا محدودیتی ندارد.

ویزاهای دانشجویی به سه گروه تقسیم می شوند:

ویزاهای گروهF1 ویزا برای تحصیلات دانشگاهی

این نوع ویزا برای متقاضیانی صادر می شود که قصد دارند برای تحقیق یا تحصیل در یکی از دانشگاه ها یا کالج های معتبر آمریکایی به این کشور سفر کنند. همراهان دارندگان این ویزا با ویزای F2می توانند وارد آمریکا شوند.

ویزاهای گروه J1 ویزا برای تحصیلات دانشگاهی به عنوان مبادله دانشجو

این ویزا برای افرادی درنظر گرفته می شود که با شرکت در یک برنامه تبادل دانشجو برای تحصیلات عالی به ایالات متحده سفر می کنند.

ویزاهای گروه M ویزای تحصیلات غیردانشگاهی

این ویزا مختص افرادی است که برای آموزش دیدن در موسسات غیر عالی وارد آمریکا می شوند.

اطلا عاتی در باره کشور آمریکا

ایالات متحدهٔ آمریکا (به انگلیسی: United States of America و به اختصار: USA) کشوری در آمریکای شمالی، و به پایتختی شهر واشنگتن دی‌سی است. آمریکا سومین کشور پرجمعیت و چهارمین کشور پهناور جهان است، و از لحاظ نژادی و گوناگونی مردم، متنوع‌ترین کشور جهان شناخته می‌شود. آمریکا با تولید ناخالص داخلی بیش از ۱۳٬۰۰۰ میلیارد دلار در سال و ۱۹٪ قدرت خرید جهان، بزرگترین اقتصاد در میان کشورهای جهان را دارا است. نظام حکومتی آمریکا در چارچوب قانون اساسی، و بر اساس سیستم جمهوری فدرال بنیان نهاده شده‌است. این کشور در سال ۱۷۷۶ میلادی (۱۱۵۵ ه.خ.)، در پی اعلام استقلال و اتحاد ۱۳ مستعمرهٔ سابق بریتانیا شکل گرفت. کشور آمریکا از شرق با اقیانوس اطلس، در غرب با اقیانوس آرام، از شمال با کشور کانادا، و از جنوب با مکزیک همسایه‌است. این کشور از راه پایگاه دریایی گوانتانامو نیز مرز مشترک اندکی با کوبا دارد. آمریکا همچنین از طریق آلاسکا با روسیه مرز آبی دارد. به علاوه، مجموعه‌ای از جزیره‌ها، ناحیه‌ها، و مناطق متعلق به آمریکا در سراسر جهان پراکنده‌اند. این کشور با نام‌های دیگری مانند ایالات متحدهٔ امریکا، (اِمریکا یا آمریکا) ایالات متحده، اتازونی (برگرفته از واژهٔ فرانسوی États-Unis، به معنای ایالت‌های متحد) و (بطور عامیانه) ینگه دنیا نیز خوانده می‌شود. ایالات متحده آمریکا پس از حضور در جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم، قدرت اثرگذاری خود در جهان را گسترش داد. آمریکا به عضویت دائم شورای امنیت سازمان ملل در آمده‌است و از بنیانگذاران پیمان نظامی ناتو محسوب می‌شود. و پس از فروپاشی شوروی و پایان جنگ سرد به عنوان یک ابرقدرت منحصر به فرد درآمد. شهروند ایالات متحدهٔ آمریکا را معمولاً «آمریکایی» می‌نامند.

برخی مزایا و چالش‌های تحصیل در آمریکا

بخش اول – مزایا


کیفیت امکانات پژوهشی

یکی از مهمترین مسائلی که تحصیل در خارج از کشور را از تحصیل در دانشگاه های ایران متمایز می کند دسترسی به امکانات پژوهشی پیشرفته و فن آوری نوین است. تحقیقات برای سطوح کارشناسی ارشد و دکترا از پایه های مهم آموزش به شمار می رود و گاه از دروس گذرانده اهمیت بیشتری می یابد. مخصوصا برای کسانی که در آینده قصد دارند در نظام آموزش عالی ایران یا در دانشگاه های خارج از کشور به عنوان استاد دانشگاه فعالیت کنند، دسترسی به امکانات پژوهشی برتر از پیشنیاز های موفقیت در این هدف است. در بیشتر رشته های آموزشی, امکانات تحقیقاتی در دانشگاههای آمریکایی کاملا برتر از دانشگاههای ایرانی می باشد و این امر به کیفیت آموزش عالی در این دانشگاهها می افزاید.

کیفیت امکانات آموزشی

بسته به اینکه تحصیلات در چه کشوری و چه مؤسسه آموزش عالی میسر باشد، بطور کلی کیفیت آموزشی در سطح کارشناسی ارشد و دکترا می تواند از دانشگاه های ایران بالاتر باشد. این در همه موارد صادق نیست و در بسیاری از رشته ها بهترین دانشگاه های ایران از دانشگاه های متوسط به پایین خارج از کشور بهتر هستند.

ادامه خواندن “برخی مزایا و چالش‌های تحصیل در آمریکا”

گرین کارت

گرین کارت یعنی اجازه اقامت و کار و زندگی و تحصیل دائم در امریکا ، و از آنجا که در امریکا و کانادا تمام فرمهای رسمی دولتی با یک شماره ویژه شناسایی و کلاسه بندی می شوند گرین کارت هم نام رسمی اش Form I-551 و یا Permanent Resident Card ) PRC ) است.مدرک گرین کارت یک چراغ سبز برای ورود داوطلبان کار و تحصیل و …. برای مهاجرت دائم می باشد. – گرین کارت ، الزاما ، کارتی سبز رنگ نیست بلکه به دلیل اینکه نخستین بار در امریکا در دهه 1940 میلادی ( با نام Alien Registration Receipt Card ) یعنی کارت رسید ثبت نام تازه واردان به امریکا (که در آن زمانها در شعبه های اداره پست و تحت عنوان Form I-151 انجام می شد) رنگش سبز بود ، و با توجه به اینکه رنگ سبز معمولا سمبل پذیرش و عبور قانونی (مثل چراغ سبز خیابان ها) محسوب می شود و دارندگان کارت سبز در امریکا از تقریبا تمام حقوق و حفاظت قانونی – مثل شهروندان عادی ، بجز رای دادن و کاندید شدن و اشتغال در ادارات دولتی و دریافت پاسپورت امریکایی- برخوردارند ، به گرین کارت معروف شد. وگرنه ، بخاطر مسایل امنیتی و جلوگیری از جعل کردنش ، از دهه 1940 تا سال 1977 ، از لحاظ طراحی و رنگ 19 بار تغییر کرده و رنگهای آبی و سبز و صورتی و غیره هم داشته . – در ژانویه 1977 گرین کارت قدیمی یعنی Form I-151 تبدیل شد به I-551 که قابل شناسایی و خوانده شدن توسط دستگاههای الکترونیک ( یعنی machine-readable ) است که تا به امروز در رنگهای مختلف چاپ و استفاده می شود. ولی هنوز هم آنرا گرین کارت می خوانند. کلا Green به معنای سمبلیک “GO ” یعنی مجوز و مصنونیت و امنیت و اعتبار اقامتی است. – سایز گرین کارت به اندازه یک کارت ویزیت یا کارت اعتباری کردیت کارت معمولی است و معمولا در بعضی موارد هر ۱۰ سال یکبار باید بصورت فرمالیته تمدید شود و دارنده گرین کارت هنوز هم ملیت و تابعیت و شهروندی مملکت محل تولدش را می تواند حفظ کند . بعد از چند سال اقامت ممتد در امریکا می تواند در صورت تمایل تقاضای سیتیزنی (تابعیت و شهروندی) در امریکا کند که آنهم ساده و فرمالیته است. … جالب است بدانید در سه سال اخیر ، طبق آخرین آمار رسمی دولت امریکا ، چند ایرانی که متولد ایران بوده اند سیتیزن و شهروند امریکا شده اند و درصد سیتیزنی آنها نسبت به کل سیتیزن های جدید امریکا ( که متولد سایر کشورها بودند ) چه بوده: year 2005 : 10,807 2.3% year 2006 : 11,781 2.2% year 2007 : 11,031 1.8%

– کسانیکه نهایتا در لاتاری مجانی گرین کارت امریکا برنده می شوند بهنگام مصاحبه و قبل از دریافت گرین کارت باید چند کارمزد ناقابل به شرح زیر به کنسولگری یا سفارتی که در آن مصاحبه می شوند بپردازند:

۱- هر نفر $335 بعنوان Immigrant visa application processing fee , Form DS-230

۲- هر نفر $375 بعنوان سور شارژ Diversity Visa Lottery surcharge

۳- هر نفر $45 برای مرور و بررسی ضمانت نامه مالی Affidavit of Support Review ( یعنی کسانیکه به اندازه کافی پول برای زندگی حدود یکسال اول ورودشان به امریکا ندارند می توانند نامه ای محضری از یک دوست یا آشنا یا هرکسی که در امریکا سکونت و درآمد کافی دارد بعنوان ضامن مالی بگیرد تا هزینه زندگیش بر دوش دولت امریکا نباشد) که معمولا فرمالیته است و نام این فرم Form I-864 است. البته این کارمزد فقط در صورتیکه دولت مجبور به مرور و بررسی مجدد ضمانت نامه باشد از شما اخذ می شود اما در ابتدای ورودتان این مرور مجانی است.